Parede da Negra Sombra. Cantis do Limo. Ortegal.

Rocha, mar e nordés. Coma unha viaxe insondable navegando cantigueiros de sereas, a odisea arraiana das conversas co azul e o seu rumor miudiño de treboada. Coma un deserto bravo de area preta, postulante ousado das vangardas. Coma se non fose, asoballando xuízos, paixasista da fenda sibilante, besta do angulo perfecto, lenzo de camiñantes sobre as nubes de conversas indoeuropeas, marabilla indolente, presente en litixio, en nós, en cadaquén que saiba desfollalo.

A parede da Negra Sombra foi unha revelación deste verán. Aí estaba, máis había que ir buscala. Un traballo enorme de Alfonso e colegas que lle temos que agradecer, alén do traballo, porque sitúa este penedo na cúspide da aventura en Galiza, dun xeito moi peculiar debido á súa situación e ás particularidades da rocha. Consultade o tempo, principalmente o vento, e nunca infravaloredes a parede. Bosquexos e toda a info necesaria, e que cómpre ler, no PDF golgado en blokopedia.

As vías actuais constan dunha parte inferior e dunha superior, divididas por unha gran repisa herbosa denominada Niño de Cabras. A PARTE INFERIOR soe ser un pouco máis patinosa, talvez lle inflúe máis o salitre, máis segue sendo brutal. A PARTE SUPERIOR, talvez máis venteada, soe ter unha rocha con mellor tacto e moitos longos de gran beleza. Para chegar a esta repisa intermedia (Niño de Cabras) existen dúas liñas: o Gran Diedro Inferior e a Vía Ártabra. Desde o Niño de Cabras a parte superior ten catro liñas xerais, con variantes, para saír polo cumio. De esquerda a dereita: Jinetes del Nordés, o Gran Diedro Superior, a Vía Artabra e a Rapa das Bestas. Esperemos a aparición de novas aventuras... Déixovos unha fotogalería completa que coido mostra bastante info, pero non esquezades ler o PDF e ir a modiño.

Manu comezando o Gran Diedro Inferior (7a)

 

Adri rematando o L2 do Gran Diedro Inferior (7b)

Á dereita do Gran Diedro Inferior comeza a Vía Ártabra, Manu en acción (6a, pola Vte. esquerda)

Manu rematando o L2 da Vía Ártabra (7b?), hai que apretar!

Manu no L3 da Vía Ártabra (6b) que dá acceso ao Niño de Cabras

A Vte. da dereita é o Diedro Charol, o nome xa impón... e nós non fomos capaces de saber como se escalaba, escorrega moito... máis segundo os entendidos do lugar hai que facer como cheminea co corpo e os xeonllos... Adrí en acción (7a/+), para nós A0/6b, e non está fácil acerar, he he.

Estamos na parte superior, saíndo do Niño de Cabras pola súa esquerda, este é o precioso diedro de inicio de Jinetes del Nordés, 6c+.

Alfonso e Manu comezando o L2 de Jinetes... (6b+), outra marabilla.

Manu colleu a corda para sacarnos da parede, L3 de Jinetes... (6b+), viaxando de bocado fino a arroz con lumbrigante.... iso si, cargados de friends!

Manu buscando a saída do último longo de Jinetes... (6a+)

Agora xogamos no Gran Diedro Superior, Alfonso no seu L1 (6a+). Ás súas costas a repisa herbosa que chamamos Niño de Cabras.

De novo o meu anfitrión no L2 do Gran Diedro Superior (GDS), un 6a+ magnífico.

Seguimos no GDS, este é o L3 (6b+) outra marabilla.

Alfonso na Vte Dta dese longo do GDS (6c). Preciosa!

Alfonso de novo, agora no último longo, L4, do GDS (7a)

Detalle do GDS cunha variante nova na que acompañei a Alfonso na primeira ascensión. A Vte. (en vermello) percolle unha fenda ben chula que sae da R2 do GDS e chega á R3 da Jinetes del Nordés (á espera do que conten outras repeticións ándará por ese grao) paga a pena por sí mesma ou para buscar unha saída diferente ao teito final do GDS.

Adri encadena de segundo a variante Diagonal Bizarra, 7b, un longo bastante obrigado, aínda que Alfonso lle meteu algunha chapa máis!! A reunión deste longo serve de acceso á ao inicio da Rapa das Bestas e coincide coa R4 da Vía Ártabra

Manu no L4 orixinal da Vía Ártabra, 6b. Esta reunión é a mesma que a da Diagonal Bizarra e desde aquí podese continuar a Vía Ártabra ou iniciar a Rapa das Bestas. Embaixo de Manu vemos perfectamente a repisa herbosa do Niño de Cabras.

Manu no L5 da Vía Ártabra, 6b+ (pola variante dereita). Boísimo

Aquí Alfonso rematando ese mesmo L5 pero pola variante esquerda, 6c. Boísimo tamén

Manu no último longo da Via Ártabra, un 6a excepcional.

Adri comezando a Rapa das Bestas, 6c+. Desde a R4 da Vía Ártabra iniciamos esta ruta se seguimos os diedros.

O L2 da Rapa... é curtiño pero hai que escalar, 6b.

Este é o ultimo londo da Rapa... 7a+, (variante esquerda) nesta parte da parede o aire pode ser demasiado, mellor días de pouco vento porque se volve patagónico e rebéntache os miolos.

Traballo enorme de Alfonso, e colegas, nesta parede. Grazas por deixarnos estas aventuras norteñas, para todo o ano e tan perto da casa.