domingo, 17 de novembro de 2019

Montrebei. Parede de Aragón: 7 Venas + Antiparkes

Escribir precisa de algo de tempo e ultimamente non me sobra. Retomando este espazo común de vez en cando, sempre me serve para botar un vistazo sobre o que facemos e gozar das actividades mentres estou na casa. Desta vez era unha concentración do Equipo en Montrebei á que só puideron vir Ronan e Lucas, como o primeiro día non daban unha méteo clara paramos en Riglos para aproveitar, foi un pouco erro porque a meteo mudou tamén en Riglos e choveu a maior parte do día, o bo é que nos xuntamos con Chavi e Toño e, nun momento do día que parecía mellorar algo, tentamos a Cacho Cacho no Cuchillo ata o terceiro longo no que nos comezamos a mollar o suficiente como para baixarnos, alén do frío que non che deixaba quentar os dedos.... porén mereceu a pena porque, alén do encontro cos amigos, tiramos da sabiduría de Chavi información sobre vías interesantes na parede de Aragón, Toño acompañounos durante toda a finde.
O primerio día Lucas e eu fomos á 7 Venas e Toño e Ronan á Rigoll, as dúas son de estilo Montrebei 100% e de corte parecido, aínda que un pouco máis laboriosa esta última polo A2 do penúltimo longo. O segúndo día intercambiamos cordadas e fomos todos á Antiparkes, outro corte de vía máis rápida e máis longa, coas placas típicas desta caliza gris. Toño e eu quedamos un día máis pero apareceu cuberto e moi frío así que marchamos para Olvena e fixemos a Duquesa Esmeralda, que eu xa fixera pero que merece a pena e, principalmente, estaba ao sol que á sombra o frío non deixaba vivir.
A 7 Venas é moi boa (from del monte... con este nome tiña que facela aínda que só sexa polos asados que nos temos metido con eles no Chalten, he he, rock-ská-folck... e bos alimentos...), vía coas características típicas desta parede, con equipamento moderno e ben situado, bastante variada de diedros excelentes, placas e fendas, crúzase coa Santiago Domingo na R3 e comarte a saída coa Cistus. O inicio fixemolo por unha fenda á esquerda por confusión, para non equivocarvos hai unha inscrición clara ao inicio, un par de metros á esquerda da Santiago Domingo. Bosquexo por internet e na guía do lugar.
A Antiparkes ten outras características, con dúas partes algo diferentes, a inferior de diedros e placas de boa rocha roxiza e a superior de tiradas longas e algo de navegación sobre placas grises excelentes, atravesa varias terrazas pero non deixa de ser unha via interesante, con longos moi bonitos. Cómpre andar espabilado para atopar o inicio, levade unha foto e fixádevos no diedro laranxa do primeiro longo, porque a terraza superior case nin se intúe! Bosquexo por internet e na guía do lugar.
Con Chavi e Toño no incio da Cacho Cacho. Grandes non... ENORMES, he he!!!
Ronan paseándose polos muros do Cuchillo, tamén pasou friaxe nas mans!!
Outra vez atado á corda con Chavi, pracer enorme... pero os dedos non entraban en calor!!
Xogamos en Montrebei, na 7 Venas, Lucas no desplome do L2, 6c.
Esta non sei moi ben onde é... pero é bonita, he he.
Lucas de novo no L4, excelente fenda para meter cacharros... 6c, van xenial algúns entaladores medianos.
Curta travesia desplomada no L6, equipada pero con algún paso obrigado, Ae/6a.
Precioso diedro do L7, 6a, unha gozada!!
Desde a nosa reunión vemos a Ronan asegurando a Toño no diedro do L8 da Rigoll, por debaixo do desplome bruto de A2.
Agora é Toño o que ataca o desplome de artifo na Rigoll.
Ronan no precioso diedro de inicio da Antiparkes, 6a+, foto interesante para situar o nicio da vía.
Despois dun longo guarro hai que buscar este diedro nunha terraza para continuar, outro longo bonito este L3, 6a+/Ae
Ronan gozando das placas perfectas do L6, algo de navegación con algunha chapa perdida que indica o camiño, 6a.
E seguimos gozando das placas, as veces con algún lique... L7, 6a.
Precioso L8 que Ronan se merenda sen despeinarse, 6c. Lucas e Toño séguennos sen perder un metro!!
Impresionante foto que lle fago a Toño na penúltima reunión da Rigoll, Montrebei a tope!!!!
Ao dia seguinte fomos á Olvena, este precioso diedro é o mellor longo da Duquesa Esmeralda.
Os catro na cima do Montsec d Estall, enorme pracer compañeiros!!

martes, 8 de outubro de 2019

Murcia. Leiva: Eiger-Saint Trop + Muriel e VIII Rali 12h de Escalada.

Escapada a Leiva con Pablo, xa nos tocaba volver a outro Rali 12h. e, postos a viaxar, había que aproveitar para escalar algo máis, así tamén tiñamos as vías máis frescas e iamos dar caña a tope durante a proba. Deste xeito viaxamos o mércores, o xoves escalamos a Eiger e a Muriel, alén comezar a adaptarnos á calor muriciana, e fomos tomar unhas birras pola city, venres descansamos e sábado as 6:00 en pé para dar estopa durante 12h, Finalmenete fixemos 7 vias: Chochos voladores, Eiger-S. Trop, Carnaval, Gallego-Seiquer, Muriel. Galaxia e Fisura Mari Ángeles. Agradecer a Julián e Pili que nos acolleran na súa casa e o fantástico bo rollo.
Só fixemos fotos nas vías que probamos o mércores. A Eiger-S. Trop é un rutón dos que hai que facer se vas a Leiva, son placas imprescindibles e un diedro de colocarse e escalar, magnífica vía que nos reconcilia con iso da beleza do movemento. 
A Muriel recomendóunola Ruballo, é unha vía rápida para o rali pero non é unha marabilla, algo rota e con bastante vexetación, excepto o segundo longo que é moi bo, talvez só por iso merece a pena escalala.
Das outras vías que fixemos no rali cóntovos sensacións rápidas: a mellor a Chochos Voladores, física pero sempre con canto e longo a longo mellorándose, a Carnaval é moi boa e relativamente relaxada no seu grao, A Gallego-Seiquer á unha boa vía mantida no seu grao e cun longo de 6b+ ben bonito. A Galaxía e a Mari Ángeles son rutas menores, para acabar coas 12h. pero son boas, principalmente o L1 da Galaxia, porén hai que negocialo que non é tan fácil como aparenta.

Finalmete quedamos primeiros en maiores de 45 e quintos na xeneral, moi contentos principalmente porque o pasamos xenial, alén de que inventamos a recollida con corda e o descenso musicais, he he, cousas do Pablo!! Agradecer a Pepe Seiquer e a toda a organización do Club Montañero de Murcia o bo rollo e o enorme traballo que realizaron para que este 8º Rali se realizase, tanto o día de escalada como os días previos arranxando a pista a man, destrozada despois das enormes choivas de este ano, para que outros nos poidamos encaramar nesas modestas pero históricas paredes da xeografia peninsular. Sodes grandes.
Pablo no L2 da Eiger, 6c.

Marabilloso L4, 7a+/A0

A placa de entrada no diedro pode aceirase pero o diedro é de escalar, guapisimo!!

Saída pola magnifica placa da ¨Saint Trop, 7a

Xogamos na Muriel, Pablo encaramado a esa fenda do L2, 6b, bonito longo!!

A parte final da Muriel xa non é tan bonita, he he, V+.

Entrega de premios.

Bosquexos

Bosquexos

Bosquexos

Bosquexos

Bosquexos


domingo, 25 de agosto de 2019

Corral del Veleta: El Laberinto de Minos

Outra volta pola norte do Veleta. Comezo a atoparlle certo atractivo a este tipo de escalada... é como algunha música que tes que escoitar varias veces ata que lle pillas o toque mais cando te agarra soe ser unha gozada, probablemente polo lugar, ou talvez polas características da parede, escalas por riba de 3000 mts e nunha rocha bastante mediocre, cun tipo de movimentos que non se parecen a maioría das cousas que coñecemos e onde hai que ter vista para a autoprotección... o conxunto comeza a agarrarme e, en Andalucia, en pleno agosto e cun forriño!!!
 A Laberinto de Minos é unha rota interesante, con algúns longos realmente excepcionais e outros nos que cómpre navegar, a placa do segundo e o diedro do quinto longo son preciosos é reivindícanse por si mesmos, hai outras partes onde tes que ler a rocha e buscar a rota, en conxunto merece a pena e, seguramente, algo máis difícil do que parece sobre o papel. O punto negativo póñeno as reus, non sei cal é a razón da situación dalgunhas: a R1 está colgada a 3 mts dunha repisa enorme?? a R4 tamén colgada nun lugar incómodisimo?? cando 10 mts por riba hai varias zonas caralludas e, alén de non romper o longo pola metade, verías ao compañeiro atacar o diedro do L5, diedro ao que lle comeron a saída por pór a reunión colgada xusto ao saír del (si, a R5 tamén colgada??), e é unha plataforma enorme na que te podes por cómodo, non estropear a saída e segues vendo ao compañeiro, só había que pola un metro máis arriba?? en fin... agradecendo o traballo do equipador este é un exemplo de como estragar unha vía pola montaxe das reunións.
Andrés na repisa da R1, eu colgado da reunión cos pés a dous metros do chan... incrible!!

O meu compi rematando o L2, un 6b apretón, e ben curioso, que che pon os popeyes a andar...

De novo Andrés, agora ao final do L3, navegación sobre rocha mediocre!!

Na R3, por riba nosa podedes ver perfectamente por onde vai a vía, nesa zona hai que buscala.... grazas a algunha chapa porque non é moi evidente, practicamente xúntase con Cristal Oscuro antes do diedro vermello.

A R5 fixémola na base deste diedro, pero para chegar son metros e roza algo a corda!! Andrés escalala o L5, V+, bonito longo!
Paso curioso na metade. Eu estou nunha plataforma enorme pero colgado no aire literalmente porque a reu está xusto na saida do diedro, colgada, e estou impedindo que o meu compi faga o paso de saida do diedro. Unha peniña!

O último longo remata nesta cheminea estreita que se escaquea pola esqueda, Vº.

Un pracer compañeiro!!

Como non vin moitos bosquexos da vía fun pintado a mona e tirei este que penso nos guiará pefectamente pola parede. Xogo de micros ata os mais pequenos, friends ata o nº 3 e 4/5 entaladores medianos, alén de 12 cintas longas ou moi longas.

domingo, 21 de xullo de 2019

Corral do Veleta: Cristal Oscuro

De novo neste lugar que me costa describir, máxico e enigmático mas cunha rocha sombria, onde as vetas naturais non abondan e as tebras parecen abranguelo todo, hai sempre que tirar algo do oficio e un pouco da aventura, a conxunción perfecta, porén... na cabeza un pouco de flow (como se di agora) que non ten que ver con ningún ritmo, ou si, talvez co da aproximación que te leva por riba dos 3000 mt. Con Andrés e Eladío o éxito está asegurado, un placer!!
A Cristal oscuro recomendároma como das boas deste muro e non se equivocaron, ten algúns diedros moi bos e unha placa final antolóxica. Faise en catro longos, que son bastante bos se navegas un pouco e sabes onde montar as reunións, o cal non foi o noso caso... e por iso fixen un pequeno bosquexo que penso que define o percorrido perfectamente. Via recomendable e na mellor compaña.
Bosquexo que coido aportará info... ou de como facela en catro longos e acertar nas reunións!!

Os meus compis no diedro do L2, 6a, bo longo!! O diedro da primeira tirada tamén é moi bo!!

Reu de fortuna, ponte de mala rocha e dous micros... está parede non é moi agraciada para montar estas cousas, fácil de evitar se segues as indicacións do bosquexo!!

Andrés despois de superar o Diedro Vermello, L3.

Aceirando, a vista (he he), no inicio do L4, din que é 6c+ pero cos dedos frios a apretada é para desfacer un tendón!! bua...

O resto do longo é máis humano pero hai que darlle, principalmente nas primeiras chapas... 6b/6b+

Eladio gozando da última parte do longo, con máis canto e mellores pés!!

Toma fotomontaxe no cumio!!!! un pracer colegas!!