venres, 7 de febreiro de 2020

Ecríns e Aosta: Xeo alpino co ENAG... en tempos de cambio climático!

A semana de xeo proxectada co Equipo de Nov@s Alpinistas Galeg@s (ENAG) estivo completa, escalamos fervenzas míticas e recoñecimos un contorno espectacular, xeo para pinchar hai... sen ningún luxo, as clásicas e aínda así xustiñas, as condicións foron servindo para cumprir co programa de tecnificación, basicamente fixemos o que procurabamos nesta viaxe. Os deportistas coido que gozaron e, alén diso, tivemos uns acompañantes de luxo: Alex e Alberto que nos acompañaron desde A Coruña e Toño desde Riglos. Eramos un equipaso e, no que a min respecta, gocei da semana... pena de máis xeo pero.... con Josito ao lado sempre se está a gusto, he he!
Comezamos por Ceillac e seguimos por Cervieres e Fournel, os vales clásicos onde escalar eran estes porque Freissinières estaba pelao, en Les Orres practicamente nada, algún dia dedicámolo ao esquí de montaña porque había unha neve excelente e repetimos visita a algúns destes vales. Escalamos todos os dias excepto o día de descanso activo que foi de esquí, así que non hai queixa. Despois da semana co ENAG Toño e eu seguimos camiño para Cogne, onde parecia que pola altura e condicións podería estar mellor... nin falar! escalamos fevenzas e pasámolo ben pero tampouco daba para moito, alén de que pillamos a molladura máis grande que agarrara nunca nunha cascada, sempre gozando...
No Chalet de Jacques (Vigneaux). Equipaso!!!

Abrindo pegada para chegar a Sombre Eros, dixéronos que case seguro que fomos os primeiros en escalala este inverno. Flipante!

Ronan en Sombre Eros, estaba máis recia do habitual

Ao baixar fixemos Les formes du chaos

Josito en Vermicelle, estaba relativamente cómoda.

Alberto escala Easy Rider por diante nosa!

Alberto e Álex... Bonita via encaixonada!!

Xogamos en Cervieres

Comezamos con Ronan en Cascade du Bourget

Eloy en Ancrage de Dent.

Marcos en Petit Bourget

Alberto en L´Tube, estaba cordado por baixo e fixemos unha polea porsi...

Josito arañando as ferramentas en Plus t´es rigide, plus t´es risible
Como traballan o esqui en Francia ehhhh, todo para os rapaciños!!!!
Aproximando en Fournel... equipaso!!!
Eloy descubrindo o xeo de Le monde des glases
Ronan no último longo da mesma vía, ao final saíunos un bo día de escalada!!!
En Davidoff... baixando!!!
Espectacular Delicados, talvez a mellor fervenza este ano en Fournel.
Dia de esquí por Cervieres, comprobación de ARVAS!

Neve espectacular... unha gozada que se atopa poucas veces nas nosas montañas!
Un día magnifico!!
Subimos ao Poggio Carabinieri (2209) e ao Fournier (2424), coido que sobre 1500 mts de desnivel positivo. Ao fondo a Barre des Ecrins!!
Descenso de gozar... seseando!!!!
Xogamos en Cogne, a vila estaba preciosa duns días atrás nos que nevara!!
Repentance Super, a mellor fervenza que catamos este ano, o problema foi a calor... e a ducha de auga que pillamos!!
Toño subindo o L1, estaba parecido á outra vez que a fixera, coliflores e laxes enormes que tiraban para atrás e que habia que traballar.
Toño comeza o L2, cada vez cae máis auga pola fervenza!!

Eu na reu, como unha cova que se forma no medio da fervenza... estaba protexido da auga!!
Toño métese no medio da cascada apañando unha ducha de litros e litros... cando eu cheguei a ese punto a auga corríame polos brazos abaixo, notábaa enchoupándome os gallumbos e... cando cheguei á R2, onde estaba Toño, unha bota facia chof chof!!!

Rapelamos e marchamos correndo para o coche, e á ducha, porque estabamos completamente empapados e conxelados!!

Ao día seguinte no L1 de Il Candelabro del coyote, algo xusta pero en perfecto estado!!

Toño no L3, pola dereita estaba fácil pero iamos buscando cachondeo!! e había traballo por estas colunnas!!
Un rápel polo seu sitio!!! he he!!!

Ese día fixemos doblete, ao baixar atacamos a Cascata di Lillaz, unha barranca de moitísima auga con varios resaltes fáciles, o máis interesante o primeiro que vedes na foto!

A barranca é moi bonita, só por iso merece a pena. Hai que ter coidado de non meterse perto dos buracos que forma a auga no xeo (hai moito caudal), se rompe o xeo e te chupa a auga por dentro del... mal asunto!!

Tiñamos intencion de ir a Pattinaggio artístico (entrando pola esquerda) pero esa mañá caeron mais de 20 cm e ameazaba con seguir... marchamos para Chamonix, pero iso xa é outro conto...


domingo, 17 de novembro de 2019

Montrebei. Parede de Aragón: 7 Venas + Antiparkes

Escribir precisa de algo de tempo e ultimamente non me sobra. Retomando este espazo común de vez en cando, sempre me serve para botar un vistazo sobre o que facemos e gozar das actividades mentres estou na casa. Desta vez era unha concentración do Equipo en Montrebei á que só puideron vir Ronan e Lucas, como o primeiro día non daban unha méteo clara paramos en Riglos para aproveitar, foi un pouco erro porque a meteo mudou tamén en Riglos e choveu a maior parte do día, o bo é que nos xuntamos con Chavi e Toño e, nun momento do día que parecía mellorar algo, tentamos a Cacho Cacho no Cuchillo ata o terceiro longo no que nos comezamos a mollar o suficiente como para baixarnos, alén do frío que non che deixaba quentar os dedos.... porén mereceu a pena porque, alén do encontro cos amigos, tiramos da sabiduría de Chavi información sobre vías interesantes na parede de Aragón, Toño acompañounos durante toda a finde.
O primerio día Lucas e eu fomos á 7 Venas e Toño e Ronan á Rigoll, as dúas son de estilo Montrebei 100% e de corte parecido, aínda que un pouco máis laboriosa esta última polo A2 do penúltimo longo. O segúndo día intercambiamos cordadas e fomos todos á Antiparkes, outro corte de vía máis rápida e máis longa, coas placas típicas desta caliza gris. Toño e eu quedamos un día máis pero apareceu cuberto e moi frío así que marchamos para Olvena e fixemos a Duquesa Esmeralda, que eu xa fixera pero que merece a pena e, principalmente, estaba ao sol que á sombra o frío non deixaba vivir.
A 7 Venas é moi boa (from del monte... con este nome tiña que facela aínda que só sexa polos asados que nos temos metido con eles no Chalten, he he, rock-ská-folck... e bos alimentos...), vía coas características típicas desta parede, con equipamento moderno e ben situado, bastante variada de diedros excelentes, placas e fendas, crúzase coa Santiago Domingo na R3 e comarte a saída coa Cistus. O inicio fixemolo por unha fenda á esquerda por confusión, para non equivocarvos hai unha inscrición clara ao inicio, un par de metros á esquerda da Santiago Domingo. Bosquexo por internet e na guía do lugar.
A Antiparkes ten outras características, con dúas partes algo diferentes, a inferior de diedros e placas de boa rocha roxiza e a superior de tiradas longas e algo de navegación sobre placas grises excelentes, atravesa varias terrazas pero non deixa de ser unha via interesante, con longos moi bonitos. Cómpre andar espabilado para atopar o inicio, levade unha foto e fixádevos no diedro laranxa do primeiro longo, porque a terraza superior case nin se intúe! Bosquexo por internet e na guía do lugar.
Con Chavi e Toño no incio da Cacho Cacho. Grandes non... ENORMES, he he!!!
Ronan paseándose polos muros do Cuchillo, tamén pasou friaxe nas mans!!
Outra vez atado á corda con Chavi, pracer enorme... pero os dedos non entraban en calor!!
Xogamos en Montrebei, na 7 Venas, Lucas no desplome do L2, 6c.
Esta non sei moi ben onde é... pero é bonita, he he.
Lucas de novo no L4, excelente fenda para meter cacharros... 6c, van xenial algúns entaladores medianos.
Curta travesia desplomada no L6, equipada pero con algún paso obrigado, Ae/6a.
Precioso diedro do L7, 6a, unha gozada!!
Desde a nosa reunión vemos a Ronan asegurando a Toño no diedro do L8 da Rigoll, por debaixo do desplome bruto de A2.
Agora é Toño o que ataca o desplome de artifo na Rigoll.
Ronan no precioso diedro de inicio da Antiparkes, 6a+, foto interesante para situar o nicio da vía.
Despois dun longo guarro hai que buscar este diedro nunha terraza para continuar, outro longo bonito este L3, 6a+/Ae
Ronan gozando das placas perfectas do L6, algo de navegación con algunha chapa perdida que indica o camiño, 6a.
E seguimos gozando das placas, as veces con algún lique... L7, 6a.
Precioso L8 que Ronan se merenda sen despeinarse, 6c. Lucas e Toño séguennos sen perder un metro!!
Impresionante foto que lle fago a Toño na penúltima reunión da Rigoll, Montrebei a tope!!!!
Ao dia seguinte fomos á Olvena, este precioso diedro é o mellor longo da Duquesa Esmeralda.
Os catro na cima do Montsec d Estall, enorme pracer compañeiros!!